در منطقۀ هفده چنار تا سی سال قبل حـدود 10000 رأس دام مـی چـریـدنـد ولـی هم اکنون که من مشغول نگارش مختصری از خصوصیات آن منطقه هستم، همۀ دامی که در آن مراتع می چرند، از پانصد رأس تجاوز نمی کنند و پروانۀ چرای تعدادی از این دام ها تمدید نشده است؟! در حالی که از قدیم مکان چرای آن ها همین جا بوده است.

       هفده چنار دو قنات داشت که به انضمام رودآب بیش از یکصد هکتار اراضی آبی را سبز و بارور نگه می داشتند و بالغ بر دو برابر این مقدار هم اراضی دیم کاشته می شد که همۀ آنها به استثنای 15 هکتار که راه گریز نداشت، بدون خداحافظی از مالکان، به مـنـابـع طبیعی پناهنده شد و اراضی موصوف هم اینک به جای زخم بیل و خراش نوک خیش دست نوازش نسیم بی روح بی حاصلی را بر سر و روی خود حس می کند. 

       هفده چنار حدود بیست چمن دارد که در طول سال بی صاحب و بدون تصاحبند.