مناجات خمس عشرة

فصل هشتم

مناجات خمس عشرة

مناجات خمس عشرة لمولانا علىّ بن الحسین علیه السلام علامه مجلسى رَحَمهُ اللّهُ در بحار فرموده که من یافتم این مناجات را مروىّ از آن حضرت در کتب بعض اصحاب رضوانُ اللّهِ عَلَیهِم.

اول : مناجات توبه کنندگان

به نام خداى بخشاینده مهربان

الهى اَلْبَسَتْنِى الْخَطایا ثَوْبَ مَذَلَّتى وَجَلَّلَنِى التَّباعُدُ مِنْک لِباسَ

خدایا خطاها و گناهان لباس خوارى بر تنم کرده و دورى از تو جامه

مَسْکنَتى وَاَماتَ قَلْبى عَظیمُ جِنایتى فَاَحْیهِ بِتَوْبَةٍ مِنْک یا اَمَلى

بیچارگى بر تنم افکنده و برزگ جنایتم دلم را میرانده پس تو زنده اش کن به بازگشت خودت (بسوى من ) اى آرزو

وَبُغْیتى وَیا سُؤْلى وَمُنْیتى فَوَ عِزَّتِک ما اَجِدُ لِذُنوُبى سِواک غافِراً

و مقصودم و اى خواسته و آرمانم به عزتت سوگند براى گناهانم جز تو آمرزنده اى نیابم

وَلا اَرى لِکسْرى غَیرَک جابِراً وَقَدْ خَضَعْتُ بِالاِْنابَةِ اِلَیک وَعَنَوْتُ

و براى شکستگیم جز تو شکسته بندى نبینم و من بوسیله آه و ناله کردن بسوى تو بدرگاهت خاضع گشته و با زارى کردن

بِالاِْسْتِکانَةِ لَدَیک فَاِنْ طَرَدْتَنى مِنْ بابِک فَبِمَنْ اَلوُذُ وَاِنْ رَدَدْتَنى

در برابرت خود را به خوارى کشاندم پس اگر توام از درگاه خویش برانى در آن حال به که روآورم ؟ و اگر توام

عَنْ جَنابِک فَبِمَنْ اَعُوذُ فَوا اَسَفاهُ مِنْ خَجْلَتى وَافْتِضاحى وَوا لَهْفاهُ

از نزد خویش بازگردانى به که پناه برم ؟ و بس افسوس از شرمندگى و رسواییم و اى دریغ

مِنْ سُوَّءِ عَمَلى وَاجْتِراحى اَسْئَلُک یا غافِرَ الذَّنْبِ الْکبیرِ وَیا جابِرَ

از کار بد و گناهانى که بدست آورده ام از تو خواهم اى آمرزنده گناه بزرگ و اى شکسته بند

الْعَظْمِ الْکسیرِ اَنْ تَهَبَ لى مُوبِقاتِ الْجَراَّئِرِ وَتَسْتُرَ عَلَىَّ فاضِحاتِ

استخوان شکسته که ببخشى بر من گناهان نابود کننده ام را و بپوشى بر من کارهاى پنهانى

السَّراَّئِرِ وَلا تُخْلِنى فى مَشْهَدِ الْقِیامَةِ مِنْ بَرْدِ عَفْوِک وَغَفْرِک

رسواکننده را و مرا در بازار قیامت از نسیم جان بخش عفو و آمرزشت محروم نفرمایى و از

وَلاتُعْرِنى مِنْ جَمیلِ صَفْحِک وَسَتْرِک اِلهى ظَلِّلْ عَلى ذُنُوبى

لباس زیباى گذشت و چشم پوشى خود برهنه ام نکنى خدایا سایه ابر رحمتت را بر گناهانم بینداز

غَمامَ رَحْمَتِک وَاَرْسِلْ عَلى عُیوبى سَحابَ رَاْفَتِک اِلهى هَلْ

و ابرریزان مهربانى و راءفتت را براى شستشوى عیبهایم بفرست خدایا آیا

یرْجِعُ الْعَبْدُ الاْبِقُ اِلاّ اِلى مَوْلاهُ اَمْ هَلْ یجیرُهُ مِنْ سَخَطِهِ اَحَدٌ سِواهُ

بنده فرارى جز به درگاه مولایش به کجا بازگردد یا آیا کسى جز او هست که وى را از خشم او پناه دهد

اِلهى اِنْ کانَ النَّدَمُ عَلَى الذَّنْبِ تَوْبَةً فَاِنّى وَعِزَّتِک مِنَ النّادِمینَ

معبودا اگر پشیمانى بر گناه توبه محسوب شود پس به عزتت سوگند که براستى من از پشیمانانم

وَاِنْ کانَ الاِْسْتِغْفارُ مِنَ الْخَطیئَةِ حِطَّةً فَاِنّى لَک مِنَ الْمُسْتَغْفِرینَ

و اگر آمرزش خواهى از خطا آنرا پاک کند پس براستى من از آمرزش خواهانم

لَک الْعُتْبى حَتّى تَرْضى اِلهى بِقُدْرَتِک عَلَىَّ تُبْ عَلَىَّ وَبِحِلْمِک

خدایا تو را سزد که مرا مؤ اخذه کنى تا گاهى که خوشنود شوى خدایا به همان قدرتى که بر من دارى توبه ام بپذیر و به بردباریت

عَنّىِ اعْفُ عَنّى وَبِعِلْمِک بى اِرْفَقْ بى اِلهى اَنْتَ الَّذى فَتَحْتَ

از من بگذر و به همان علمت که به احوالم دارى با من مدارا کن خدایا تویى که درى از عفو خود

لِعِبادِک باباً اِلى عَفْوِک سَمَّیتَهُ التَّوْبَةَ فَقُلْتَ تُوبُوا اِلَى اللّهِ تَوْبَةً

بسوى بندگانت باز کردى و نامش را توبه گذاردى و فرمودى ((بسوى خدا بازگردید با توبه

نَصُوحاً فَما عُذْرُ مَنْ اَغْفَلَ دُخُولَ الْبابِ بَعْدَ فَتْحِهِ اِلهى اِنْ کانَ

صادقانه )) پس دیگر چه عذرى دارد آن کس که از وارد شدن در این در باز شده غفلت ورزد خدایا اگر براستى

قَبُحَ الذَّنْبُ مِنْ عَبْدِک فَلْیحْسُنِ الْعَفْوُ مِنْ عِنْدِک اِلهى ما اَنَا بِاَوَّلِ

سرزدن گناه از بنده ات زشت است ولى گذشت نیز از نزد تو نیکو است معبودا من نخستین کسى نیستم

مَنْ عَصاک فَتُبْتَ عَلَیهِ وَتَعَرَّضَ لِمَعْرُوفِک فَجُدْتَ عَلَیهِ یا مُجیبَ

که نافرمانیت کرده و توبه پذیرش گشته اى و خواستار احسانت گشته و تو بر او احسان

الْمُضْطَرِّ یا کاشِفَ الضُّرِّ یا عَظیمَ الْبِرِّ یا عَلیماً بِما فِى السِّرِّ یا

کرده اى ، اى پذیرنده بیچاره اى غمزدا اى بزرگ احسان اى داناى اسرار نهان اى

جَمیلَ السِّتْرِ اِسْتَشْفَعْتُ بِجُودِک وَکرَمِک اِلَیک وَتَوَسَّلْتُ بِجَنابِک

نیکو پرده پوش شفیع گردانم نزد تو جود و کرمت را و توسل جستم به حضرتت و به مهربانیت

[بِجَنانِک] وَتَرَحُّمِک لَدَیک فَاسْتَجِبْ دُعاَّئى وَلا تُخَیبْ فیک رَجاَّئى

در پیش تو پس دعایم مستجاب کن و امیدم را درباره خودت به نومیدى مبدل مکن

وَتَقَبَّلْ تَوْبَتى وَکفِّرْ خَطیئَتى بِمَنِّک وَرَحْمَتِک یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ

و توبه ام را بپذیر و گناهم را به کرم و مهربانى خود نادیده گیر اى مهربانترین مهربانان

استغاثه به امام زمان عجَّ اللّه تعالى فرجه

استغاثه به امام زمان عجَّ اللّه تعالى فرجه

چهاردهم سید علیخان در کلم طیب فرموده این استغاثه ایست بحضرت صاحب الزّمان صلوات الله علیه هر جا که باشى دو رکعت نماز بحمد و هر سوره که خواهى بگذار پس رو بقبله زیر آسمان بایست و بگو:

سَلامُ اللّهِ الْکامِلُ  التّاَّمُّ

سلام خدا بطور کامل

الشّامِلُ الْعاَّمُّ وَ صَلَواتُهُ الدّاَّئِمَةُ وَ بَرَکاتُهُ الْقاَّئِمَةُ التّاَّمَّةُ عَلى حُجَّةِ

و تمام و همه جانبه و عمومى و درودهاى ممتد و پیوسته و برکتهاى پابرجا و تام و تمامش بر حجت

اللّهِ وَ وَلِیهِ فى اَرْضِهِ وَ بِلادِهِ وَ خَلیفَتِهِ عَلى خَلْقِهِ وَ عِبادِهِ وَ سُلالَةِ

خدا و ولى او در زمین و سایر کشورهایش و جانشین او بر خلق و بندگانش و نژاد پاک

النُّبُوَّةِ وَ بَقِیةِ الْعِتْرَةِ وَ الصَّفْوَةِ صاحِبِ الزَّمانِ وَ مُظْهِرِ الاْ یمانِ

نبوت و باقیمانده عترت و (آن سرور) برگزیده یعنى حضرت صاحب الزمان و آشکارکننده ایمان

وَ مُلَقِّنِ اَحْکامِ الْقُرْآنِ وَ مُطَهِّرِ الاْرْضِ وَ ناشِرِ الْعَدْلِ فِى الطُّولِ

و یاددهنده احکام قرآن و پاک کننده زمین و گسترنده عدالت در درازا و پهناى

وَ الْعَرْضِ وَ الْحُجِّةِ الْقاَّئِمِ الْمَهْدِىِّ الاِْمامِ الْمُنْتَظَرِ الْمَرْضِىِّ وَابْنِ

زمین و حجت قائم مهدى آن امام منتظر پسندیده و فرزند

الاْئِمَّةِ الطّاهِرینَ الْوَصِىِّ بْنِ الاْوْصِیاَّءِ الْمَرْضِیینَ الْهادِى

امامان پاکیزه و وصى فرزند اوصیاء پسندیده آن راهنماى

الْمَعْصُومِ ابْنِ الاْئِمَّةِ الْهُداةِ الْمَعْصُومینَ السَّلامُ عَلَیک یا مُعِزَّ

معصوم فرزند امامان راهنماى معصوم سلام بر تو اى عزت بخش مردم

الْمُؤْمِنینَ الْمُسْتَضْعَفینَ السَّلامُ عَلَیک یا مُذِلَّ الْکافِرینَ

مؤ منى که ناتوان و خوارشان شمرند سلام بر تو اى خوارکننده کافران

الْمُتَکبِّرینَ الظّالِمینَ اَلسَّلامُ عَلَیک یا مَوْلاىَ یا صاحِبَ الزَّمانِ

سرکش و ستمکار سلام بر تو اى مولاى من اى صاحب الزمان

السَّلامُ عَلَیک یا بْنَ رَسُولِ اللّهِ اَلسَّلامُ عَلَیک یا بْنَ اَمیرِ الْمُؤْمِنینَ

سلام بر تو اى فرزند رسول خدا سلام بر تو اى فرزند امیرمؤ منان

اَلسَّلامُ عَلَیک یا بْنَ فاطِمَةَ الزَّهْراَّءِ سَیدَةِ نِساَّءِ الْعالَمینَ اَلسَّلامُ

سلام بر تو اى فرزند فاطمه زهرا بانوى زنان جهانیان سلام

عَلَیک یا بْنَ الاْئِمَّةِ الْحُجَجِ الْمَعْصُومینَ وَالاِْمامِ عَلَى الْخَلْقِ

بر تو اى فرزند پیشوایان و حجتهاى معصوم و پیشواى بر خلق

اَجْمَعینَ اَلسَّلامُ عَلَیک یا مَوْلاىَ سَلامَ مُخْلِصٍ لَک فِى الْوَِلایةِ

همگى سلام بر تو اى سرور من سلام مخلصانه من به تو در ولایت و پیرویت

اَشْهَدُ اَنَّک الاِْمامُ الْمَهْدِىُّ قَوْلاً وَفِعْلاً وَاَنْتَ الَّذى تَمْلاَُ الاْرْضَ

گواهى دهم که تویى آن پیشواى راه یافته چه در گفتار و چه در کردار و تویى آن بزرگوارى که زمین را پر از

قِسْطاً وَ عَدْلاً بَعْدَ ما مُلِئَتْ ظُلْماً وَجَوْراً فَعَجَّلَ اللّهُ فَرَجَک وَسَهَّلَ

عدل و داد کنى پس آنکه پر از ستم و بیدادگرى شده باشد پس از خدا خواهم که شتاب کند در فرج تو و راه آمدنت را هموار

مَخْرَجَک وَ قَرَّبَ زَمانَک وَ کثَّرَ اَنْصارَک وَ اَعْوانَک وَ اَنْجَزَ لَک ما

و زمان ظهورت را نزدیک و یار و یاورت را بسیار گرداند و آنچه

وَعَدَک فَهُوَ اَصْدَقُ الْقاَّئِلینَ وَ نُریدُ اَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذینَ اسْتُضْعِفُوا

به تو وعده فرموده درباره ات وفا کند زیرا که او راستگوترین گویندگان است که فرموده ((و ما خواستیم بر کسانى که

فِى الاْرْضِ وَنَجْعَلَهُمْ اَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثینَ یا مَوْلاىَ یا صاحِبَ

در زمین زبون شمرده مى شدند منت نهیم و ایشان را پیشوایانى کنیم و وارثانشان گردانیم )) اى سرور من اى صاحب

الزَّمانِ یابْنَ رَسُولِاللّهِ حاجَتى کذاوَکذا (و بجاى کذا وَ  کذاحاجات خود را ذکرکند)

الزمان اى فرزند رسول خدا حاجتم این و این است * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

فَاشْفَعْ لى فى نَجاحِها فَقَدْ تَوَجَّهْتُ اِلَیک بِحاجَتى لِعِلْمى اَنَّ لَک

پس شفاعت کن برایم در برآمدنش زیرا که من با حاجت خویش به تو متوجه شده ام زیرا مى دانم که

عِنْدَ اللّهِ شَفاعَةً مَقْبُولَةً وَ مَقاماً مَحْمُوداً فَبِحَقِّ مَنِ اخْتَصَّکمْ بِاَمْرِهِ

شفاعت تو به درگاه خدا پذیرفته و مقامت پسندیده است پس به حق همان خدایى که شما را در کار خود مخصوص کرده

وَ ارْتَضاکمْ لِسِرِّهِ وَ بِالشَّاْنِ الَّذى لَکمْ عِنْدَ اللّهِ بَینَکمْ وَ بَینَهُ سَلِ اللّهَ

و براى راز و سِرّش پسندیده و بدان مقامى که شما در نزد خدا میان خود و او دارید که از خداى

تَعالى فى نُجْحِ طَلِبَتى وَ اِجابَةِ دَعْوَتى وَ کشْفِ کرْبَتى

تعالى بخواهى من به خواسته ام برسم و دعایم اجابت شود و اندوهم برطرف گردد

و بخواه هر چه خواهى که برآورده مى شود انشاء الله تعالى مؤ لف گوید: که بهتر آنست که در رکعت اوّل نماز این استغاثه بعد از حمد سوره اِنّا فَتَحْنا بخواند و در رکعت دویم اذا جآءَ نَصْرُ اللّهِ .

دعاى الهِى بِحَقِّ مَنْ نَاجَاک

دعاى الهِى بِحَقِّ مَنْ نَاجَاک

سیزدهم درمهج ذکر شده که این دعاء حضرت حجّة علیه السلام است

اِلهى بِحَقِّ مَنْ ناجاک وَبِحَقِّ مَنْ

خدایا به حق هرکه با تو راز گوید و به حق هر که

دَعاک فِى الْبَرِّ وَالْبَحْرِ تَفَضَّلْ عَلى فُقَراَّءِ الْمُؤْمِنینَ وَالْمُؤْمِناتِ

تو را در صحرا و دریا بخواند تفضل فرما بر فقیران مؤ منین و مؤ منات

باِلْغَناَّءِ وَالثَّرْوَةِ وَعَلى مَرْضَى الْمُؤْمِنینَ والْمُؤْمِناتِ بِالشِّفاَّءِ

به توانگرى و ثروت و بر بیماران مؤ منین و مؤ منات به بهبودى یافتن

وَالصِّحَةِ وَعَلى اَحْیاَّءِ الْمُؤْمِنینَ وَالْمُؤْمِناتِ بِاللُّطْفِ وَالْکرامَةِ

و تندرستى و بر زندگان مؤ منین و مؤ منات به لطف و بزرگوارى

وَعَلى اَمْواتُ الْمُؤْمِنینَ وَالْمُؤْمِناتِ بِالْمَغْفِرَةِ وَالرَّحْمَةِ وَعَلى

و بر مردگان مؤ منین و مؤ منات به آمرزش و مهربانى و بر

غُرَباَّءِ الْمُؤْمِنینَ وَالْمُؤْمِناتِ بِالرَّدِّ اِلى اَوْطانِهِمْ سالِمینَ غانِمینَ

غریبان مؤ منین و مؤ منات به بازگرداندن آنها به وطنشان بسلامتى و بهره مندى به حق

بِمُحَمَّدٍ وَآلِهِ اَجْمَعینَ

محمد و آل او همگى

دعاى امام زمان عجَّ اللّه تعالى فرجه

دعاى امام زمان عجَّ اللّه تعالى فرجه

دوازدهم و نیز کفعمى در مصباح فرموده این دعاء حضرت مهدى صَلَواتُ اللّهِ عَلَیهِ است

اَللّهُمَّ ارْزُقْنا تَوْفیقَ الطّاعَةِ وَبُعْدَ الْمَعْصِیةِ

خدایا روزى ما کن توفیق اطاعت و دورى از گناه

وَصِدْقَ النِّیةِ وَعِرْفانَ الْحُرْمَةِ وَاَکرِمْنا بِالْهُدى وَالاِْسْتِقامَةِ وَسَدِّدْ

و صدق و صفاى در نیت و شناختن آنچه حرمتش لازم است و گرامى دار ما را بوسیله هدایت شدن و استقامت و استوار کن

اَلْسِنَتَنا بِالصَّوابِ وَالْحِکمَةِ وَامْلاَْ قُلُوبَنا بِالْعِلْمِ وَالْمَعْرِفَةِ وَطَهِّرْ

زبانهاى ما را به درستگویى و حکمت و لبریز کن دلهاى ما را از دانش و معرفت و پاک کن

بُطُونَنا مِنَ الْحَرامِ وَالشُّبْهَةِ وَاکفُفْ اَیدِینا عَنِ الظُّلْمِ وَالسَّرِقَةِ

اندرون ما را از غذاهاى حرام و شبهه ناک و بازدار دستهاى ما را از ستم و دزدى

وَاغْضُضْ اَبْصارَنا عَنِ الْفُجُورِ وَالْخِیانَةِ وَاسْدُدْ اَسْماعَنا عَنِ اللَّغْوِ

و بپوشان چشمان ما را از هرزگى و خیانت و ببند گوشهاى ما را از شنیدن سخنان بیهوده

وَالْغیبَةِ وَتَفَضَّلْ عَلى عُلَماَّئِنا بِالزُّهْدِ وَالنَّصیحَةِ وَعَلَى الْمُتَعَلِّمینَ

و غیبت و تفضل فرما بر علماى ما به پارسایى و خیرخواهى کردن و بر دانش آموزان

بِالْجُهْدِ وَالرَّغْبَةِ وَعَلَى الْمُسْتَمِعینَ بِالاِْتِّباعِ وَالْمَوْعِظَةِ وَعَلى

به کوشش داشتن و شوق و بر شنوندگان به پیروى کردن و پند گرفتن و بر

مَرْضَى الْمُسْلِمینَ بِالشِّفاَّءِ وَالرّاحَةِ وَعَلى مَوْتاهُمْ بِالرَّاْفَةِ

بیماران مسلمان به بهبودى یافتن و آسودگى و بر مردگان آنها به عطوفت

وَالرَّحْمَةِ وَعَلى مَشایخِنا بِالْوَقارِ وَالسَّکینَةِ وَعَلَى الشَّبابِ

و مهربانى کردن و بر پیرانمان به وقار و سنگینى و بر جوانان

بِالاِْنابَةِ وَالتَّوْبَةِ وَعَلَى النِّساَّءِ بِالْحَیاَّءِ وَالْعِفَّةِ وَعَلَى الاْغْنِیاَّءِ

به بازگشت و توبه و بر زنان به شرم و عفت و بر توانگران

بِالتَّواضُعِ وَالسَّعَةِ وَعَلَى الْفُقَراَّءِ بِالصَّبْرِ وَالْقَناعَةِ وَعَلَى الْغُزاةِ

به فروتنى و بخشش کردن و بر مستمندان به شکیبائى و قناعت و بر پیکار کنندگان

بِالنَّصْرِ وَالْغَلَبَةِ وَعَلَى الاُْسَراَّءِ بِالْخَلاصِ وَالرّاحَةِ وَعَلَى الاُْمَراَّءِ

به یارى و پیروزى و بر اسیران به رهایى یافتن و آسودگى و بر زمامداران

بِالْعَدْلِ وَالشَّفَقَةِ وَعَلَى الرَّعِیةِ بِالاِْنْصافِ وَحُسْنِ السّیرَةِ وَبارِک

به عدالت داشتن و دلسوزى و بر ملت به انصاف و خوش رفتارى و برکت ده

لِلْحُجّاجِ وَالزُّوّارِ فِى الزّادِ وَالنَّفَقَةِ وَاقْضِ ما اَوْجَبْتَ عَلَیهِمْ مِنَ

براى حاجیان و زائران در توشه و خرجى و به انجام رسان آنچه را بر ایشان واجب کردى از

الْحَجِّ وَالْعُمْرَةِ بِفَضْلِک وَرَحْمَتِک یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ

اعمال حج و عمرة بوسیله فضل و رحمت خودت اى مهربانترین مهربانان

دعاى عَظُمَ الْبَلاَءُ

دعاى عَظُمَ الْبَلاَءُ

یازدهم کفعمى در بلد الا مین فرموده این دعاء حضرت صاحب الا مرعلیه السلام است که تعلیم فرمود آنرا به شخصى که محبوس بود پس خلاص شد .

اِلهى عَظُمَ الْبَلاَّءُ وَبَرِحَ الْخَفاَّءُ وَانْکشَفَ الْغِطاَّءُ وَانْقَطَعَ الرَّجاَّءُ

خدایا بلاء عظیم گشته و درون آشکار شد و پرده از کارها برداشته شد و امید قطع شد

وَضاقَتِ الاْرْضُ وَمُنِعَتِ السَّماَّءُ واَنْتَ الْمُسْتَعانُ وَاِلَیک

و زمین تنگ شد و از ریزش رحمت آسمان جلوگیرى شد و تویى یاور و شکوه بسوى تو است

الْمُشْتَکى وَعَلَیک الْمُعَوَّلُ فِى الشِّدَّةِ وَالرَّخاَّءِ اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى

و اعتماد و تکیه ما چه در سختى و چه در آسانى بر تو است خدایا درود فرست بر

مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ اُولِى الاْمْرِ الَّذینَ فَرَضْتَ عَلَینا طاعَتَهُمْ

محمد و آل محمد آن زمامدارانى که پیرویشان را بر ما واجب کردى و بدین سبب مقام

وَعَرَّفْتَنا بِذلِک مَنْزِلَتَهُمْ فَفَرِّجْ عَنا بِحَقِّهِمْ فَرَجاً عاجِلا قَریباً کلَمْحِ

و منزلتشان را به ما شناساندى به حق ایشان به ما گشایشى ده فورى و نزدیک مانند

الْبَصَرِ اَوْ هُوَ اَقْرَبُ یا مُحَمَّدُ یا عَلِىُّ یا عَلِىُّ یا مُحَمَّدُ اِکفِیانى

چشم بر هم زدن یا نزدیکتر اى محمد اى على اى على اى محمد مرا کفایت کنید

فَاِنَّکما کافِیانِ وَانْصُرانى فَاِنَّکما ناصِرانِ یا مَوْلانا یا صاحِبَ

که شمایید کفایت کننده ام و مرا یارى کنید که شمایید یاور من اى سرور ما اى صاحب

الزَّمانِ الْغَوْثَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ اَدْرِکنى اَدْرِکنى اَدْرِکنى السّاعَةَ

الزمان فریاد، فریاد، فریاد، دریاب مرا دریاب مرا دریاب مرا همین ساعت

السّاعَةَ السّاعَةَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ الْعَجَلَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ بِحَقِّ

همین ساعت هم اکنون زود زود زود اى خدا اى مهربانترین مهربانان به حق

مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ

محمد و آل پاکیزه اش

دعاى خوف از ضرر

دعاى خوف از ضرر

دهم کفعمى در مصباح دعائى نقل کرده و فرموده سید بن طاوس این دعا را براى ایمنى از سلطان و بلاء و ظهور اعداء و خوف فقر و تنگى سینه ذکر کرده و آن از ادعیه صحیفه سجّادیه است پس هرگاه ترسیدى از ضرر آنچه ذکر شد بخوان آنرا اینست دعا:

یا مَنْ تُحَلُّ بِهِ عُقَدُ الْمَکارِهِ وَیا مَنْ یفْثَاءُ بِهِ حَدُّ الشَّداَّئِدِ وَیا مَنْ

اى که گشوده شود بوسیله او گره گرفتاریها و اى که شکسته شود بوسیله او تندى سختیها و اى که از

یلْتَمَسُ مِنْهُ المَخْرَجُ اِلى رَوْحِ الْفَرَجِ ذَلَّتْ لِقُدْرَتِک الصِّعابُ

او خواهش شود براى رهایى یافتن (از غمهاو آمدن ) بسوى فضاى روح بخش گشایش ، کارهاى دشوار در برابر قدرتت آسان

وَتَسَبَّبَتْ بِلُطْفِک الاْسْبابُ وَجَرى بِقُدْرَتِک الْقَضاَّءُ وَمَضَتْ عَلى

گشته و اسباب و وسایل به سبب لطف تو فراهم گشته و قضا و قدر به قدرتت جارى گشته و همه چیز برطبق

اِرادَتِک الاْشْیاَّءُ فَهِىَ بِمَشِیتِک دُونَ قَوْلِک مُؤْتَمِرَةٌ وَبِاِرادَتِک دُونَ

اراده تو گذشته است پس تمام چیزها به محض اراده تو بدون اینکه نیازى به گفتن باشد مطیع و فرمانبردارند و به محض

نَهْیک مُنْزَجِرَةٌ اَنْتَ الْمَدْعُوُّ لِلْمُهِمّاتِ واَنْتَ الْمَفْزَعُ فى المُلِمّاتِ

اراده ات بدون احتیاج به نهى و بازداشتن بازداشته اند تویى که براى رفع دشواریها خوانندت و تویى پناهگاه در سختیها

لاینْدَفِعُ مِنْها اِلاّ ما دَفَعْتَ وَلا ینْکشِفُ مِنْها اِلاّ ما کشَفْتَ وَقَدْ نَزَلَ

دور نشود از آن سختیها مگر آنچه را که تو دور کنى و برطرف نگردد چیزى از آنها مگر آنچه را تو برطرف کنى و براستى

بى یا رَبِّ ما قَدْ تَکاءَّدَنى ثِقْلُهُ وَاَلَمَّ بى ما قَدْ بَهَظَنى حَمْلُهُ

اى پروردگار من چیزى بر من رسیده که سنگینى آن مرا به زحمت انداخته و وارد شده بر من آنچه به دوش کشیدنش وامانده ام

وَبِقُدْرَتِک اَوْرَدْتَهُ عَلَىَّ وَبِسُلْطانِک وَجَّهْتَهُ اِلَىَّ فَلا مُصْدِرَ لِما

کرده و البته به نیروى خودت آنرا بر من وارد کردى و به سلطنت و قدرت خویش آنرا متوجه من کردى پس آنچه را تو

اَوْرَدْتَ وَلا صارِفَ لِما وَجَّهْتَ وَلا فاتِحَ لِما اَغْلَقْتَ وَلا مُغْلِقَ لِما

فرستادى بازگرداننده برایش نیست و آنچه راتو متوجه ساخته اى برگرداننده ندارد و آنچه را تو بسته اى گشاینده نداردوآنچه را

فَتَحْتَ وَلا مُیسِّرَ لِما عَسَّرْتَ وَلا ناصِرَ لِمَنْ خَذَلْتَ فَصَلِّ عَلى

توگشودى کسش نتواند بست و آنچه را تو دشوار سازى آسان کننده ندارد و آن کس را که تو خوارکنى یاور برایش نیست پس درود فرست

مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَاْفْتَحْ لى یا رَبِّ بابَ الْفَرَجِ بِطَولِک وَاکسِرْ عَنّى

بر محمد و آلش و بگشا به فضل خود پروردگارا بر من در گشایش را و قدرت تسلطى را که اندوه و غم

سُلْطانَ الْهَمِّ بِحَوْلِک وَاَنِلْنى حُسْنَ النَّظَرِ فیما شَکوْتُ وَاَذِقْنى

بر من پیدا کرده به نیروى خود درهم شکن و خوش بینى خودت را در آنچه شکوه کردم به من عنایت کن

حَلاوَةَ الصُّنْعِ فیما سَاَلْتُ وَهَبْ لى مِنْ لَدُنْک رَحْمَةً وَفَرَجاً هَنیئاً

و شیرینى رفتارت را درباره خواسته ام به من بچشان و از نزد خویش رحمت و گشایش گوارایى به من ببخش

وَاجْعَلْ لى مِنْ عِنْدِک مَخْرَجاً وَحِیاً وَلا تَشْغَلْنى بِالاِْهتِمامِ عَنْ

و هم از نزد خود راه چاره فورى برایم قرار ده و سرگرمم مکن به اهمیت دادن به گرفتاریهاى دنیا از

تَعاهُدِ فُرُوضِک وَاسْتِعْمالِ سُنَّتِک فَقَدْ ضِقْتُ لِما نَزَلَ بى یا رَبِّ

انجام واجبات و بکار بستن سنتها و دستوراتت زیرا که براستى اى پروردگار من

ذَرْعاً وَامْتَلاَتُ بِحَمْلِ ما حَدَثَ عَلىَّ هَمّاً وَاَنْتَ الْقادِرُ عَلى کشْفِ

سینه ام از این پیش آمدى که برایم کرده تنگ شده و براى تحمل این حادثه سر تا پایم را اندوه گرفته و تو بر دفع آنچه بدان

ما مُنیتُ بِهِ وَدَفْعِ ما وَقَعْتُ فیهِ فَافْعَلْ بى ذلِک وَاِنْ لَمْ اَسْتَوْجِبْهُ

گرفتارم شده ام و برطرف کردن آنچه بدان درافتاده ام توانایى پس تو این کار را درباره من بکن اگرچه من سزاوار این محبت

مِنْک یا ذَا الْعَرْشِ الْعَظیمِ وَذَاالْمَنِّ الْکریمِ فَاَنْتَ قادِرٌ یا اَرْحَمَ

تو نیستم اى صاحب عرش عظیم و دارنده نعمت بزرگ زیرا که تو توانایى اى مهربانترین

الرّاحِمینَ آمینَ رَبَّ الْعالَمینَ

مهربانها آمین رب العالمین

دعاى سریع الا جابة

دعاى سریع الا جابة

نهم کفعمى در بلد الا مین دعائى مروىّ از حضرت امام موسى کاظم علیه السلام نقل کرده و فرموده عظیم الشّاءن و سریع الا جابه است و آن این است :

اَللّهُمَّ اِنّى اَطَعْتُک فى اَحَبِّ

خدایا همانا من در محبوبترین

الاْشْیاَّءِ اِلَیک وَهُوَ التَّوْحیدُ وَلَمْ اَعْصِک فى اَبْغَضِ الاْشْیاَّءِ اِلَیک وَهُوَ

چیزها در نزد تو که عبارت از توحید و یگانگیت بود از تو پیروى کردم و در مبغوض ترین چیزها در نزدت که عبارت از

الْکفْرُ فَاغْفِرْ لى ما بَینَهُما یا مَنْ اِلَیهِ مَفَرّى آمِنّى مِمّا فَزِعْتُ مِنْهُ

کفر بتو بود نافرمانیت نکردم پس آنچه دراین میان است ازگناهانم بیامرز اى که بسوى اوست گریزگاه من مرااز آنچه به خاطر

اِلَیک اَللّهُمَّ اغْفِرْ لِىَ الْکثیرَ مِنْ مَعاصیک وَاقْبَلْ مِنِّى الْیسیرَ مِنْ

آن بسویت پناه آوردم امان بخش خدایا بیامرز گناهان بسیارم را و بپذیر از من

طاعَتِک یا عُدَّتى دُونَ الْعُدَدِ وَیا رَجاَّئى وَالْمُعْتَمَدَ وَیا کهْفى

طاعت اندکم را اى ذخیره در مقابل سایر ذخیره ها و اى مایه امید و تکیه گاه من و اى پناهگاه

وَالسَّنَدَ وَیا واحِدُ یا اَحَدُ یا قُلْ هُوَ اللّهُ اَحَدٌ اَللّهُ الصَّمَدُ لَمْ یلِدْ وَلَمْ

ونگهبانم و اى یگانه اى یکتا اى آنکه دروصف خود به پیغمبرت گفتى بگو او خداى یکتا است خدا بى نیاز است ، نزاید و نه

یولَدْ وَلَمْ یکنْ لَهُ کفُواً اَحَدٌ اَسْئَلُک بِحَقِّ مَنِ اصْطَفَیتَهُمْ مِنْ خَلْقِک

زاییده شده و نیست برایش همتا و مانندى هیچکس از تو مى خواهم به حق آنانکه از میان خلق خود آنها را برگزیدى

وَلَمْ تَجْعَلْ فى خَلْقِک مِثْلَهُمْ اَحَداً اَنْتُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ وَتَفْعَلَ

و در خلق خود هیچکس را مانند ایشان نکردى که درود فرستى بر محمد و آل او و درباره من انجام دهى

بى ما اَنْتَ اَهْلُهُ اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُک بِالْوَحْدانِیةِ الْکبْرى وَالْمُحَمَّدِیةِ

آنچه را تو شایسته آنى خدایا از تو خواهم به حق مقام وحدانیت و یکتایى بزرگ خودت و به مقام محمدى

الْبَیضاَّءِ وَالْعَلَوِیةِ الْعُلْیا وَبِجَمیعِ مَا احْتَجَجْتَ بِهِ عَلى عِبادِک

آن مقام تابنده و به مقام علوى آن مقام والا و به تمام حجتهاى خود بر بندگانت

وَبِالاِْسْمِ الَّذِى حَجَبْتَهُ عَنْخَلْقِک فَلَمْ یخْرُجْ مِنْک اِلاّ اِلَیک صَلِّعَلى

و به حق آن نامى که از خلق خود پنهان داشتى که اظهار نشود از تو مگر بخودت که درود فرستى بر

مُحَمِّدٍ وَآلِهِ وَاجْعَلْ لى مِنْ اَمْرى فَرَجاً وَمَخْرَجا وَارْزُقْنى مِنْحَیثُ

محمد و آل محمد و براى من در کارم گشایش و راه نجاتى قرار دهى و به من روزى دهى از آنجا که

اَحْتَسِبُ وَمِنْ حَیثُ لااَحْتَسِبُ اِنَّک تَرْزُقُ مَنْ تَشاَّءُ بِغَیرِ حِسابٍ

گمان دارم و از آنجا که گمان ندارم که تو روزى دهى هر که را بخواهى بى حساب

پس حاجت خود را بطلب

دعاى مقاتل بن سلیمان

دعاى مقاتل بن سلیمان

هفتم شیخ کفعمى در بلد الامین دعائى از حضرت امام زین العابدین علیه السلام نقل کرده و فرموده این دعا را مقاتل بن سلیمان از آن حضرت روایت کرده و هم گفته هرکه صد مرتبه آنرا بخواند و دعایش مستجاب نگردد لعنت کند مُقاتل را اینست دعا:

اِلهى کیفَ اَدْعُوک وَاَنَا اَنَا وَکیفَ اَقْطَعُ رَجاَّئى

خدایا چه سان بخوانمت با اینکه من همان من (گنهکار) هستم و چه سان امیدم را از تو ببرم با

مِنْک وَاَنْتَ اَنْتَ اِلهى اِذا لَمْ اَسْئَلْک فَتُعْطِینى فَمَنْ ذَاالَّذى اَسْئَلُهُ

اینکه تو همان تویى (که با همه مهربانى ) خدایا من اگر از تو نخواهم که به من بدهى پس کیست آن کسى که از او بخواهم

فَیعْطینى اِلهى اِذا لَمْ اَدْعُوک فَتَسْتَجیبَ لى فَمَنْ ذَاالَّذى اَدْعُوْهُ

تا به من بدهد خدایا اگر تو را نخوانمت که دعایم را مستجاب کنى پس کیست آنکس که بخوانمش

فَیسْتَجیبُ لى اِلهى اِذا لَمْ اَتَضرَّعْ اِلَیک فَتَرْحَمُنى فَمَنْ ذَاالَّذى

تا دعایم را مستجاب کند خدایا اگر به درگاه تو زارى نکنم که به من رحم کنى پس کیست که

اَتَضرَّعُ اِلَیهِ فَیرْحَمُنى اِلهى فَکما فَلَقْتَ الْبَحْرَ لِمُوسى عَلَیهِ

به درگاهش زارى کنم تا به من رحم کند خدایا همچنانکه شکافتى دریا را براى موسى علیه

السَّلامُ وَنَجَّیتَهُ اَسْئَلُک اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ واَنْتُنَجِّینى مِمّا

السلام و او را نجات دادى از تو مى خواهم که درود فرستى بر محمد و آل محمد و مرا از آنچه

اَنَا فیهِ وَتُفَرِّجَ عَنّى فَرَجاً عاجِلاً غَیرَ آجِلٍ بِفَضْلِک وَرَحْمَتِک یا

در آن گرفتارم نجات بخشى و گشایش فورى به من عطا کنى نه گشایش مدت دار، به فضل و رحمتت اى

اَرْحَمَ الرّاحِمینَ

مهربانترین مهربانان

خبر جبرئیل به پیامبر صلى الله علیه و آله

هشتم سیدبن طاوس در مهج الدعوات از حضرت امام محمد باقرعلیه السلام روایت کرده که فرمود جبرئیل خدمت حضرت پیغمبر صلى الله علیه و آله عرض کرد یا نبىَّ الله بدانکه هیچ پیغمبرى را بقدر تو دوست نداشته ام پس بسیار بگو

اَللّهُمَّ اِنَّک تَرى وَلا تُرى

خدایا تو مى بینى و دیده نمى شوى

واَنْتَ بِالْمَنْظَرِ الاْعْلى وَاَنَّ اِلَیک الْمُنْتَهى وَالرُّجْعى واَنَّ لَک الاْخِرَةَ

تو در برترین دیدگاهها هستى و همانا سیر خلق و بازگشتشگان بسوى تو است و از آن تو است آخرت

وَالاُْولى واَنَّ لَک الْمَماتَ وَالْمَحْیا وَرَبِّ اَعُوذُ بِک اَنْ اُذَلَّ اَوْ اُخْزى

و دنیا و براستى مرگ و زندگى بدست تو است پروردگارا پناه مى برم به تو از اینکه خوار شوم یا رسوا گردم

حرز امام سجاد علیه السلام

حرز امام سجاد علیه السلام

ششم سید بن طاوُس در دو موضع از مُهَج این حرز شریف را از حضرت امام زین العابدین علیه السلام نقل کرده :
بنام خداى بخشاینده مهربان

یا اَسْمَعَ السّامِعینَ یا اَبْصَرَ النّاظِرینَ یا اَسْرَعَ الحاسِبینَ یا اَحْکمَ

اى شنواترین شنوایان اى بیناترین بینایان اى سریعترین حسابگران اى داورترین

الْحاکمینَ یا خالِقَ الْمَخْلُوقینَ یا رازِقَ الْمَرْزُوقینَ یا ناصِرَ

داوران اى آفریننده آفریدگان اى روزى ده روزى خواران اى یارى ده

المَنْصُورینَ یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ یا دَلیلَ الْمُتَحَیرینَ یا غِیاثَ

یارى شدگان اى مهربانترین مهربانان اى راهنماى گمگشتگان اى فریادرس

الْمُسْتَغیثینَ اَغِثْنى یا مالِک یوْمِ الدّینِ اِیاک نَعْبُدُ وَاِیاک نَسْتَعینُ یا

فریادخواهان فریادم رس اى مالک روز جزا تو را پرستش کنم و از تو کمک خواهم اى

صَریخَ الْمَکرُوبینَ یا مُجیبَ دَعْوَةِ المُضْطَرینَ اَنْتَ اللّهُ رَبُّ

دادرس گرفتاران اى اجابت کننده دعاى درماندگان تویى خدا پروردگار

الْعالَمینَ اَنْتَ اللّهُ لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْمَلِک الْحَقُّ الْمُبینُ الْکبْرِیاَّءُ

جهانیان تویى خدایى که معبودى جز تو نیست فرمانرواى برحق آشکار بزرگوارى

رِداَّءُک اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفى وَعَلى عَلِی الْمُرْتَضى

جامه تو است خدایا درود فرست بر محمد مصطفى و بر على مرتضى

وَفاطِمَةَ الزَّهْراَّءِ وَخَدِیجَةَ الْکبْرى وَالْحَسَنِ الْمُجْتَبى وَالْحُسَینِ

فاطمه زهرا و خدیجه کبرى و حسن مجتبى و حسین

الشَّهِیدِ بِکرْبَلاَّءَ وَعَلِىِّ بْنِ الْحُسَینِ زَینِ الْعابِدینَ وَمُحَمَّدِ بْنِ عَلی

شهید در کربلا و على بن الحسین زین العابدین و محمد بن على

الْباقِرِ وَجَعْفَرِ بْنِ مُحَمِّدٍ الصّادِقِ وَمُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ الْکاظِمِ وَعَلىِّ

باقر و جعفر بن محمد صادق و موسى بن جعفر کاظم و على

بِْن مُوسَى الرِّضا وَمُحَمَّدِ بْنِ عَلی التَّقِىِّ وَعَلِىِّ بْنِ مُحَمَّدٍ النَّقِىِّ

بن موسى الرضا و محمد بن على تقى و على بن محمد نقى

وَالْحَسَنِ [بْنِ عَلی ] الْعَسْکرِىِّ وَالْحُجَّةِ الْقاَّئِمِ الْمَهْدِىِّ الاِْمامِ

و حسن عسکرى و حجت قائم مهدى آن امام

المُنْتَظَرِ صَلَوتُ اللّهِ عَلَیهِمْ اَجَمَعینَ اَللّهُمَّ والِ مَنْ والاهُمْ وَعادِ

منتظر صلوات الله علیهم اجمعین خدایا دوست دار هر که ایشان را دوست دارد و دشمن دار

مَنْ عاداهُمْ وَانْصُرْ مَنْ نَصَرَهُمْ وَاخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُمْ وَالْعَنْ مَنْ

هرکه دشمنشان دارد و یارى کن آنکه یاریشان کند و خوار کن هرکس خوارشان کند و لعنت کن هرکس

ظَلَمَهُمْ وَعَجِّلْ فَرَجَ آلِ مُحَمَّدٍ وَاْنصُرْ شیعَةَ آلِ مُحَمَّدٍ وَارْزُقْنى

بر ایشان ستم کند و در فرج آل محمد شتاب کن و پیروان آل محمد را یارى کن و دیدن

رُؤْیةَ قاَّئِمِ آلِ مُحَمَّدٍ وَاجْعَلْنى مِنْ اَتْباعِهِ وَاَشْیاعِهِ وَالرّاضینَ

روى قائم آل محمد را روزى من کن و مرا از زمره پیروان و شیعیان و کسانى که به کار او راضى هستند قرارم ده

بِفِعْلِهِ بِرَحْمَتِک یا اَرْحَمَ الرّاحِمینَ

به رحمتت اى مهربانترین مهربانان

دعاى نور

دعاى نور

پنجم سیدبن طاوُس درمُهَجُ الدَّعَوات روایتى از سلمان نقل فرموده که در آخرش مذکور است چیزى که حاصلش این است حضرت فاطمه عَلیهَاالسَّلام آموخت به من کلامى که از حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِیهِ وَ اله آموخته بود و در وقت صبح و شام آن را مى خواند وفرمود اگر مى خواهى در دنیا هرگز تو را تب نگیرد مداومت کن برآن و آن این است :
بنام خداى بخشاینده مهربان

بِسْمِ اللّهِ النُّورِ بِسْمِ اللّهِ نُورِ النُّورِ بِسْمِ اللّهِ نُورٌ عَلى نُورٍ بِسْمِ اللّهِ

بنام خدا نور (عالم ) بنام خدا نور نور (جهان هستى ) بنام خدا که نورى است فوق نور بنام خدایى

الَّذى هُوَ مُدَبِّرُ الاُْمُورِ بِسْمِ اللّهِ الَّذى خَلَقَ النُّورَ مِنَْ النُّورِ اَلْحَمْدُ لِلّهِ

که تدبیرکننده کارهاست بنام خدایى که نور (عالم ) را از نور (خود) آفرید ستایش خاص خدایى است

الَّذى خَلَقَ النُّورَ مِنَ النُّورِ وَاَنْزَلَ النُّورَ عَلىَ الطُّورِ فى کتابٍ

که آفرید نور را از نور و نازل فرمود نور را بر کوه طور در میان نامه

مَسْطُورٍ فى رَقٍّ مَنْشُورٍ بِقَدَرٍ مَقْدُورٍ عَلى نَبِی مَحْبُورٍ اَلْحَمْدُ لِلّهِ

نوشته شده و ورقه اى گشوده به اندازه معین بر پیامبرى دانشمند، ستایش خاص خدایى است

الَّذى هُوَ بِالْعِزِّ مَذْکورٌ وَبِالْفَخْرِ مَشْهُورٌ وَعَلَى السَّرّاَّءِ وَالضَّرّاَّءِ

که او به عزت و شوکت یاد شده و به فخر مشهور است و در هر حال در خوشى و ناخوشى

مَشْکورٌ وَ صَلَّى اللّهُ عَلى سَیدِنا مُحَمَّدٍ وَآلِهِ الطّاهِرینَ

سپاسگزارى شده و درود خدا بر آقاى ما محمد و آل پاکیزه اش باد

سلمان گفت چون از حضرت فاطمه عَلیهَاالسَّلام آموختم آنرا بخدا قسم به بیشتر از هزار نفر از اهل مکه و مدینه که مبتلا به تب بودند آموختم پس همه شفا یافتند به اذن خداى تعالى .