تعداد 20 الی 25 خانوار در روچون زندگی می کنند. که چندتا از آنها تک نفره یا دو نفره هستند. دیگر خانوارها هم به علت مهاجرت فرزندانشان به شهرها کم جمعبتند.با این حساب جمعیت روچون بین 50 تا 60 نفر می شود. بر خی هم خانه ای ییلاقی برای گذراندن ایام تعطیل ساخته اند که در سال چند روزی بیشتر نمی توانند به این خانه های بی صاحب سری بزنند.

قاعدتاً نیمی از جمعیت هر محل دارای شرایط رأی دادن هستند. لذا رأی دهندگان مقیم روچون بیش از 20 الی 30 نفر نیستند. این تعداد هم به لحاظ اشتغال به دامداری و امور دیگر موقع رأی دادن نمی توانند در روستا حضور داشته باشند اما در سال 1392 بنا بر اظهارات اهالی 180 رأی به صندوق ریخته شد که چندین برابر جمعیت روچون است. علت این پرشماری دعوت از افرادی بود که بین 30 تا 50 سال قبل از روچون به شهرها مهاجرت کرده اند. این عده که بعضی از آنها از هر 10 سال  یک روز هم عمرشان را در روچون نمی گذرانند، و برای بالابردن تعداد آرا به روچون فرا خوانده شده بودند، می خواستند آمار روستای روچون را تا حد داشتن شورای روستا بالا ببرند و بردند. آنها ساکنان شهرهای سیرجان، رفسنجان و  و زید آباد بودند که پدرانشان در روچون می زیسته اند و نام خانوادگی شان با ساکنان روچون خمخونی و همخوانی داشت. به هر حال انتخابات برگزار و اعضای شورای روستا انتخاب شدند. هر سه نفر منتخبین ساکنان سیرجان بوده و هستند که یکی از آنان در معدن گل گهر در 50 کیلومتری غرب سیرجان در فاصلۀ 110 کیلومتری محل شورایش اشتغال دارد وی متولد روچون هم نیست اما دو نفذ دیگر در روچون تولد بافته ولی ساکن سیرجانند. سرانجام رئیس شورا با سوء استفاده از ریاستش فرصت یافت که قطعه زمینی از اراضی مشاعی ارچنو را که در مجاورت اراضی روچون است، بر مغصوبات پیشین خانوادگی اش بیفزاید و روی آن خانه بسازد. بدین ترتیب او مالک خانۀ ویلایی برا گذراندن تفریحات ایام تعطل هم شد... .

ادامه دارد